In steeds meer klassen horen wij dat jonge kinderen games spelen en series of films kijken die eigenlijk bedoeld zijn voor volwassenen. Populaire titels als Squid Game, GTA V of Call of Duty duiken op in gesprekken in de klas. Hoewel deze content vaak als “stoer” wordt gezien, zijn de risico’s groot. Maar waarom trekt 18+ content zoveel jonge kijkers aan en wat kunnen ouders en scholen hieraan doen?
Wat betekent een leeftijdsgrens eigenlijk?
De leeftijdsgrens van een game of film is er niet voor niets. Platforms als Netflix en gamewinkels gebruiken systemen zoals Kijkwijzer en PEGI om te beoordelen of iets geschikt is voor een bepaalde leeftijd. Deze richtlijnen houden rekening met thema’s als geweld, angst, seks, drugs en grof taalgebruik.
Toch blijkt uit onderzoek dat veel kinderen deze waarschuwingen negeren. Volgens Internet Matters weten ouders vaak niet precies wat de PEGI-symbolen betekenen. Daardoor krijgen kinderen soms onbewust toegang tot content die veel te heftig is voor hun leeftijd.
Waarom jonge kinderen tóch 18+ content zien
De grens tussen kind en volwassene vervaagt snel online. Veel populaire YouTubers, streamers en TikTokkers spelen 18+ games of bespreken volwassen series. Jongeren willen “meedoen” met wat hun idolen doen. Bovendien zijn games en series vaak eenvoudig toegankelijk via smartphones of streamingdiensten.
Hoewel ze de game zelf niet spelen, zien ze alsnog expliciete beelden en gewelddadige scènes. Het effect is vergelijkbaar: de spanning, het taalgebruik en de agressie worden overgenomen. Voor jonge kinderen kan dit zorgen voor slapeloze nachten, angst of verwarring over wat “normaal” gedrag is.
Ook zien wij dat ouders soms niet weten hoe ze ouderlijk toezicht kunnen instellen. Of ze denken dat een serie als Squid Game “gewoon spannend” is. Maar voor jonge kinderen kan de bloederige of angstige inhoud juist zorgen voor nachtmerries, angstgevoelens of een vertekend beeld van de realiteit.
De gevolgen voor jonge kijkers
Wanneer kinderen structureel blootgesteld worden aan 18+ content, kan dat invloed hebben op hun emoties en gedrag. Ze kunnen ongevoeliger worden voor geweld of juist angstiger. Ook krijgen ze sneller een vertekend beeld van relaties, macht of seksualiteit.
Tijdens onze lessen merken wij dat sommige leerlingen praten over schietspellen of volwassen series alsof het dagelijkse kost is. Dat laat zien hoe normaal 18+ content voor hen aan het worden is terwijl ze vaak nog niet begrijpen wat ze eigenlijk zien.
Wat ouders en scholen kunnen doen
Het begint met bewustwording. Ouders en scholen kunnen samen duidelijke afspraken maken over wat kinderen wel en niet mogen kijken of spelen. Leg ook uit waarom iets niet geschikt is.
Wij adviseren ouders om samen met hun kind te kijken naar leeftijdsclassificaties en instellingen te gebruiken die ongepaste content blokkeren. Ook kan de school dit onderwerp behandelen in lessen over mediawijsheid.
Daarnaast bieden wij ouderavonden waarin we ouders laten zien hoe ze toezicht kunnen houden en gesprekken over media kunnen voeren. Want kinderen beschermen begint met bewustwording bij volwassenen.
Samen grenzen stellen
De online wereld is niet meer weg te denken uit het leven van jongeren. Daarom is het belangrijk dat we hen helpen om verstandige keuzes te maken. Door samen te praten over grenzen, leren kinderen verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen mediagebruik.
Wij geloven dat kennis de basis is van digitale veiligheid. Daarom blijven wij scholen ondersteunen met lessen over mediawijsheid, gamen en digitale grenzen.