Cyberflashing komt de laatste jaren steeds vaker voor. Jongeren krijgen ongevraagd seksuele foto’s toegestuurd via AirDrop, social media of chat platformen. Dat is schokkend én grensoverschrijdend gedrag. Het is belangrijk dat scholen, ouders en mentoren weten wat cyberflashing is, waarom het schadelijk is en hoe je jongeren kunt beschermen.
Wat is cyberflashing?
Cyberflashing gebeurt wanneer iemand zonder toestemming een seksuele afbeelding of video naar een ander stuurt. Vaak gebeurt het anoniem. Bijvoorbeeld via AirDrop in de bus of op school, maar ook via Instagram, Snapchat of andere apps. Volgens onder andere de Britse politie wordt cyberflashing beschouwd als seksuele intimidatie. Dat maakt duidelijk hoe ernstig dit gedrag is en strafbaar. In Engeland is de eerste persoon voor cyberflashing veroordeeld.
Waarom cyberflashing zo schadelijk is voor jongeren
Cyberflashing heeft grote impact op jongeren. Het verrast, overvalt en schaadt hun gevoel van veiligheid. Jongeren voelen zich vaak vies, ongemakkelijk of zelfs schuldig, terwijl zij nergens om hebben gevraagd. Bovendien normaliseert cyberflashing grensoverschrijdend gedrag. Het maakt het lastiger om te begrijpen wat gezonde en ongezonde online omgang is.
Juist daarom is het belangrijk dat scholen duidelijke kaders scheppen. Jongeren moeten weten dat online grenzen dezelfde waarde hebben als fysieke grenzen.
Hoe jongeren online grenzen kunnen aangeven
Jongeren willen vaak wil hun grenzen aangeven maar weten niet altijd hoe. In onze voorlichting grenzen en wensen leggen wij bijvoorbeeld uit:
- Dat ze ongevraagde seksuele beelden nooit hoeven te accepteren;
- Dat blokkeren en rapporteren normaal én verstandig is;
- Dat ze altijd mogen praten met een docent, mentor of ouder;
- Dat het maken of delen van seksuele beelden zonder toestemming strafbaar kan zijn.
Deze duidelijke kaders helpen jongeren om meer zelfvertrouwen te krijgen in het aangeven én respecteren van grenzen.
Wat scholen kunnen doen
Steeds meer scholen willen aandacht besteden aan online grenzen, respect en consent. Dat is hard nodig, omdat cyberflashing vaak voorkomt in omgevingen waar jongeren dicht bij elkaar zijn: gangen, pauzeruimtes en bussen.
Praten over digitale grenzen werkt alleen als het veilig voelt. Daarom stimuleren wij open gesprekken in de klas. Jongeren willen graag weten wat normaal is, hoe ze zichzelf kunnen beschermen en hoe ze elkaar kunnen helpen. Door cyberflashing bespreekbaar te maken, doorbreken we het taboe én voorkomen we normalisering van schadelijk gedrag.
Samen zorgen we ervoor dat jongeren veilig en met vertrouwen online kunnen zijn.cyberflashing